Dünyanın en şirin şarkılarından,

Beraber susabildiğimize göre artık birbirimize aşık olabiliriz.

Kendimi insanlara sevdirmeye çalışarak köleleştirmeyeceğim.

Uzun bir zaman sonra

Buraya bir şeyler yazmayalı epey zaman oldu,yazmamamın bir çok nedeni var elbette ki fakat en önemlisi bir kitaptan aklımda kalan şu cümle oldu 

‘yazmaya başladığımda içimde ki yalnızlık ruhumu sarıyor’

yazmamaya karar verdiğimden beri ki bunun başında alınmış kararlar ve gerçekleştirilmesi zor irade isteyen durumlar da vardı eper uzun zaman oldu,en başı ise üstümde ki kronik yalnızlık teması ve devamlı devam eden karamsarlıkla bezenmiş depresyon hallerini ortadan kaldırma kararı oldu,bunun için yazmamalıydım,çünkü yukarda ki cümlede olduğu gibi yazmak insanı eğer karamsarlıkla bezenmiş bir ruha sahipse intihara bile sürükleyebilirdi,yazmadım fakat okudum,gezdim,müzik dinledim her zaman yaptığım gibi değil ama sadece kendim için,alışverişe çıktım kendimi iyi hissedebileceğim türlü hediyeler aldım,kendi kendine hediye alan bir zavallı olabileceğim ihtimali üzerinde bile durmayacak seviyeye geldiğimde ise çevreme artık başka bir Doruk Kemal olarak bakıyordum,artık devamlı orada burada yalnızlığından dem vuran biri değil,daha umutlu biri olarak.

‘Ben Tanrı kadar yalnızım’ diyen insanın nasıl değiştiğine şahitlik ettim,

değiştim 

artık tüm insanlardan nefret edemeyecek kadar az ömrümüz olduğunun farkına vardım,